Reklama

Wspomóż nasze działania. Wpłać darowiznę!
Konto Fundacji: Alior Bank: 97 2490 0005 0000 4520 4143 0562


Prawnik
useravatar
User Info

Pytania do prawnika - sierpień 2011

Jesteśmy rodziną zastępczą. Mamy dzieci z oddalonego od nas około 80 km miasta. Niestety postępowanie ciągnie się i ciągle jesteśmy obydwoje wzywani na rozprawy, które nic nie wnoszą, ponieważ sędzia zna nasze stanowisko. Poza tym mamy 4 małych dzieci i to jest też problem, komu je zostawić na kilka godzin w ciągu godzin pracy. Mąż napisał mi pełnomocnictwo i to, że nasza wola jest zgodna (chodzi o bycie rodziną zastępczą). Czy to pełnomocnictwo jest ważne czy nie będziemy mieć kłopotów?


Zgodnie z art. 87 §1 Kodeksu postępowania cywilnego pełnomocnikiem mogą być  rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. Zgodnie natomiast z art. 575 Kodeksu postępowania cywilnego, do osobistego stawiennictwa innych uczestników postępowania stosuje się w sprawach, które mogą być wszczęte z urzędu, przepisy o skutkach niestawiennictwa świadków, a w innych sprawach - przepis art. 429. Jeśli sąd wzywa do osobistego stawiennictwa oboje wnioskujących o rodzinę zastępczą małżonków, powinni się oni oboje stawić na wezwanie sądu. W sądzie można ustalić, kiedy stawiennictwo osobiste jest konieczne, a kiedy jeden małżonek może reprezentować drugiego na podstawie pełnomocnictwa. Jeżeli sąd będzie zamierzał przesłuchać małżonków muszą oni stawić się oboje w sądzie. Sąd nie może zamiast jednego małżonka przesłuchać drugiego na podstawie pełnomocnictwa. W innych czynnościach można ustalić z sądem, iż stawiać się będzie jeden małżonek z pełnomocnictwem od drugiego małżonka. Jeśli sąd uważa, że na każdą rozprawę należy stawiać się osobiście to należy razem zjawiać się na rozprawy. Sprawa o ustanowienie rodziną zastępczą  może toczyć się z urzędu. Jeśli sąd zarządził osobiste stawiennictwo może ona nakazać przymusowe sprowadzenie drugiego małżonka do sądu oraz nałożyć na niego grzywnę za niestawiennictwo.


Aby dodać wiadomość zarejestruj się/zaloguj.
Prawnik
useravatar
User Info

Re: Pytania do prawnika - sierpień 2011

Mój mąż ma dziecko z inną kobietą. Niedawno zrzekł sie praw rodzicielskich dobrowolnie, rzekomo dla dobra dziecka, za namową sędziego, który go do tego przekonywał. Sędzia powiedziała, że sama jest w drugim związku i tak będzie lepiej, a że mój mąż nie miał adwokata zgodził sie na to. W zamian za to miał obiecane kontakty z dzieckiem. Jednak te kontakty nie wyglądają tak jak było obiecane. Dziecko zostało przysposobione przez męża matki dziecka. Nie wiemy jeszcze czy jest to adopcja pełna czy niepełna. Obecnie matka dziecka wystąpiła do sądu o podwyższenie alimentów, ale z tego co wiem to przy adopcji pełnej obowiązek alimentacyjny spada na ojczyma. Czy jeżeli jest to adopcja pełna to czy mąż ma prawo widywać się z dzieckiem czy zależy to od jego matki?


Zgodnie z art. 1191 §1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice mogą przed sądem opiekuńczym wyrazić zgodę na przysposobienie swego dziecka w przyszłości bez wskazania osoby przysposabiającego. Zgodę tę mogą odwołać przez oświadczenie złożone przed sądem opiekuńczym, nie później jednak niż przed wszczęciem sprawy o przysposobienie. Rodzic, który na podstawie powyższego przepisu złożył takie oświadczenie, potocznie nazywane zrzeczeniem się praw rodzicielskich, zachowuje władzę rodzicielską, aż do uprawomocnienia się postanowienia o przysposobienie.  Do tej chwili jest on zobowiązany do płacenia alimentów. Zgodnie z art. 121 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przez przysposobienie powstaje między przysposabiającym a przysposobionym taki stosunek, jak między rodzicami a dziećmi.   Przysposobiony nabywa prawa i obowiązki wynikające z pokrewieństwa w stosunku do krewnych przysposabiającego. Ustają prawa i obowiązki przysposobionego wynikające z pokrewieństwa względem jego krewnych, jak również prawa i obowiązki tych krewnych względem niego.  Skutki przysposobienia rozciągają się na zstępnych przysposobionego.  Jest to tzw. adopcja pełna. W przypadku jej orzeczenia ojciec biologiczny dziecka nie ma już obowiązku płacenia na dziecko alimentów i ten obowiązek przechodzi na ojca, który zaadoptował dziecko swojej żony. Zgodnie z art. 1211 §1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego prawa i obowiązki przysposobionego (dziecka) wynikające z pokrewieństwa względem jego krewnych, jak również prawa i obowiązki tych krewnych względem niego zostają zachowane, ale tylko w stosunku do matki dziecka i jej krewnych. Gasną natomiast w stosunku do ojca biologicznego dziecka i jego krewnych.

Na żądanie przysposabiającego i za zgodą osób, których zgoda jest do przysposobienia potrzebna, sąd opiekuńczy orzeka, że skutki przysposobienia polegać będą wyłącznie na powstaniu stosunku między przysposabiającym a przysposobionym. Jednakże i w tym wypadku skutki przysposobienia rozciągają się na zstępnych przysposobionego.  Nie jest dopuszczalne ograniczenie skutków przysposobienia w wypadku, gdy rodzice przysposobionego wyrazili przed sądem opiekuńczym zgodę na przysposobienie dziecka bez wskazania osoby przysposabiającego (art. 124 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Jest to tzw. adopcja niepełna. Adopcja ta polega na tym, iż adoptowane dziecko nie staje np. rodzeństwem dzieci, które ma ojczym z innego związku. Dziecko nie staje się też wnukiem rodziców ojca adopcyjnego ani krewnym jego dalszych krewnych. Wtedy dziecko zachowuje pokrewieństwo z rodziną ojca biologicznego wchodzi jednak w skład rodziny ojca adopcyjnego. Ojciec adopcyjny staje się jego ojcem, a ojciec biologiczny straci prawa. W przypadku, o którym mowa w pytaniu ojciec biologiczny zrzekł się władzy rodzicielskiej. Jednakże matka dziecka jest nadal jego matką. Adopcja niepełna nie jest możliwa, jeśli rodzice dziecka wyrazili zgodę na adopcję (zrzeczenie się praw rodzicielskich). W przypadku,
o którym mowa w pytaniu tylko ojciec biologiczny zrzekł się władzy. Matka dziecka żadnych decyzji w zakresie swojej władzy rodzicielskiej nie podejmowała. W związku z czym wydaje się, iż adopcja niepełna jest nadal dopuszczalna. Mimo tego, ojciec biologiczny nie będzie zobowiązany do płacenia alimentów na dziecko. Władza rodzicielska przysługuje bowiem teraz matce dziecka i jej mężowi (ojcowi adopcyjnemu) – art. 123 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie z art. 131 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jeżeli skutki przysposobienia polegają wyłącznie na powstaniu stosunku między przysposabiającym a przysposobionym, obowiązek alimentacyjny względem przysposobionego obciąża przysposabiającego przed wstępnymi i rodzeństwem przysposobionego, a obowiązek alimentacyjny względem wstępnych i rodzeństwa obciąża przysposobionego dopiero w ostatniej kolejności.  Jeżeli jeden z małżonków przysposobił dziecko drugiego małżonka, przysposobienie nie ma wpływu na obowiązek alimentacyjny między przysposobionym a tym drugim małżonkiem i jego krewnymi. 

Zgodnie z art. 113 §1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Z przepisu wynika, iż prawo do kontaktów z dzieckiem jest możliwe nawet jeśli rodzic nie ma już władzy rodzicielskiej. Przepis nie odnosi się do kwestii adopcji. Kontakty rodziców biologicznych nie powinny być jednak możliwe z dzieckiem, które zostało oddane do adopcji. Dziecko otrzymało bowiem nową rodzinę i powinno w niej funkcjonować. Powinno mieć jednych rodziców, a nie dwie rodziny. W związku jednak z tym, iż przepis jest niejasny ojciec biologiczny i matka biologiczna powinni samodzielnie ustalić tę kwestię na zasadzie porozumienia. Jeśli do takiego porozumienia nie dojdzie ojciec biologiczny powinien wystąpić jednak do sądu o ustalenie kontaktów z dzieckiem. Sąd może jednak uznać, iż kontakty te nie powinny mieć miejsca, bo zagrażają dobru dziecka lub to dobro naruszają, bo uniemożliwiają dziecku funkcjonowanie w ramach jednej pełnej rodziny (art. 1133 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). W przypadku adopcji niepełnej bardziej możliwe wydaje się ustalenie kontaktów z dzieckiem, gdyż sens tej adopcji polega na tym, że dziecko zachowuje więzi z rodziną ojca biologicznego.


Aby dodać wiadomość zarejestruj się/zaloguj.
Prawnik
useravatar
User Info

Re: Pytania do prawnika - sierpień 2011

Mam młodszego brata w domu dziecka, którego mam zamiar adoptować, bo nasz ojciec się nim nie zajmuje i niestety musiał iść do domu dziecka a ojciec ma tylko ograniczone prawa. Czy jeśli my go adoptujemy to go pozbawimy praw? Co nam się należy jak będziemy już rodziną zastępczą? Czy dom dziecka może nam pomoc w czymś jeśli dostaliśmy mieszkanie i pomogą nam może wyremontować mieszkanie, jeśli weźmiemy brata?


Zgodnie z art. 114 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przysposobić można osobę małoletnią, tylko dla jej dobra.  Wymaganie małoletniości powinno być spełnione w dniu złożenia wniosku o przysposobienie.  Nie powinno dochodzić do adopcji rodzeństwa. Adopcja ma bowiem doprowadzić do stworzenia dziecku relacji jak
z rodzicami. Możliwe byłoby adoptowanie rodzeństwa przy znacznej różnicy wieku, ale ostateczną decyzję w tej kwestii podejmowałby sąd.

Możliwe jest, aby rodzeństwo zostało rodziną zastępczą. W tym celu powinno najpierw udać się w swojej lub okoliczności miejscowości do powiatowego centrum pomocy rodzinie, aby zasięgnąć informacji o sytuacji rodzeństwa w domu dziecka. Później należy złożyć wniosek o ustanowienie rodziną zastępczą do sądu. O możliwości opieki nad bratem zadecyduje ostatecznie sąd, biorąc pod uwagę poniższe przesłanki.

Pełnienie funkcji rodziny zastępczej może być powierzone małżonkom lub osobie niepozostającej w związku małżeńskim, jeżeli osoby te spełniają następujące warunki: 
1) dają rękojmię należytego wykonywania zadań rodziny zastępczej;
2) mają stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) korzystają z pełni praw cywilnych i obywatelskich;
4) nie są lub nie były pozbawione władzy rodzicielskiej, nie są ograniczone we władzy rodzicielskiej ani też władza rodzicielska nie została im zawieszona;
5) wywiązują się z obowiązku łożenia na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby, gdy ciąży na nich taki obowiązek z mocy prawa lub orzeczenia sądu;
6) nie są chore na chorobę uniemożliwiającą właściwą opiekę nad dzieckiem, co zostało stwierdzone zaświadczeniem lekarskim;
7) mają odpowiednie warunki mieszkaniowe oraz stałe źródło utrzymania;
8) uzyskały pozytywną opinię ośrodka pomocy społecznej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania.
Przy doborze rodziny zastępczej dla dziecka uwzględnia się: 
1) osoby spokrewnione lub spowinowacone z dzieckiem, jeżeli dają gwarancję poprawy sytuacji dziecka;
2) przygotowanie kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej;
3) odpowiednią różnicę wieku między kandydatami do pełnienia funkcji rodziny zastępczej a dzieckiem;
4) poziom rozwoju i sprawności dziecka, wymagania w zakresie pomocy profilaktyczno-wychowawczej lub resocjalizacyjnej oraz możliwości zaspokajania potrzeb dziecka;
5) zasadę nierozłączania rodzeństwa;
6) w miarę możliwości opinię wyrażoną przez dziecko.

Ustanowienie rodziną zastępczą nie pozbawi władzy rodzicielskiej ojca. Dalej jego władza nad bratem będzie ograniczona. Tylko adopcja prowadzi do pozbawienia władzy rodzicielskiej dotychczasowych rodziców biologicznych.

Zgodnie z art. 79 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. nr 175, poz. 1362, z późn. zmianami) opłatę za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej, do wysokości miesięcznej pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w tej rodzinie, wnoszą solidarnie rodzice. Decyzję administracyjną o wysokości tej opłaty wydaje starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej. Starosta, ustalając wysokość opłaty rodziców dziecka przebywającego w rodzinie zastępczej, uwzględnia ich sytuację rodzinną, zdrowotną, dochodową i majątkową. Zasady te stosuje się również do rodziców pozbawionych władzy rodzicielskiej lub rodziców, którym władza rodzicielska została zawieszona albo ograniczona. Starosta może częściowo albo całkowicie zwolnić lub odstąpić od ustalenia opłaty, na wniosek lub z urzędu, ze względu na trudną sytuację materialną rodziny. Rada powiatu określa, w drodze uchwały, warunki częściowego lub całkowitego zwalniania rodziców z opłat.

Zgodnie z art. 78 ustawy wskazanej powyżej rodzinie zastępczej udziela się pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania każdego umieszczonego w niej dziecka. Podstawą ustalenia wysokości pomocy pieniężnej jest od dnia 1 października 2009 r. kwota 1 647 zł. Starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej udziela tej rodzinie pomocy pieniężnej w wysokości 40 % podstawy, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą 50 % dochodu tego dziecka, nie mniej jednak niż 10 % podstawy. Starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej udziela tej rodzinie pomocy pieniężnej w wysokości nie niższej niż:
1) 60 % podstawy - w przypadku dziecka w wieku do ukończenia 7. roku życia,
2) 80 % podstawy - w przypadku dziecka w wieku do ukończenia 7. roku życia, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności,
3) 60 % podstawy - w przypadku dziecka w wieku powyżej 7. roku życia do ukończenia 18. roku życia, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności,
4) 60 % podstawy - w przypadku dziecka w wieku powyżej 7. roku życia do ukończenia 18. roku życia, umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2010 r. nr 33, poz. 178),
5) 80 % podstawy - w przypadku dziecka w wieku powyżej 7. roku życia do ukończenia 18. roku życia, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności i umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich
- pomniejszonej o kwotę odpowiadającą 50 % dochodu dziecka, nie mniej jednak niż 20 % podstawy.
Starosta może przyznać rodzinie zastępczej jednorazowe świadczenie pieniężne na pokrycie niezbędnych wydatków związanych z potrzebami przyjmowanego do rodziny dziecka w wysokości do 150 % podstawy. Rodzina zastępcza obowiązana jest do współdziałania z powiatowym centrum pomocy rodzinie. Pomoc pieniężną przyznaje się za okres pobytu dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej z dzieckiem począwszy od dnia ustanowienia rodziny zastępczej, nie wcześniej jednak niż za okres miesiąca kalendarzowego, w którym został złożony wniosek o przyznanie pomocy pieniężnej.


Aby dodać wiadomość zarejestruj się/zaloguj.
Prawnik
useravatar
User Info

Re: Pytania do prawnika - sierpień 2011

Jestem rodzina zastępczą spokrewnioną dla rocznego chłopca. Od 14 lat mieszkałam i pracowałam za granica (w Niemczech).Warunkiem dostania opieki nad dzieckiem był stały pobyt w Polsce, dlatego do Polski przyjechałam w ubiegłym roku. Niestety moje stosunki z partnerem nie układają się tak jak powinno to być i chciałabym wrócić za granicę z tym, ze chciałabym zabrać tam dziecko. Czy mam na to szanse? Rodziną zastępczą jestem jako samotna mama, więc ze strony partnera nie będzie żadnych problemów.


Sąd ustanawia rodzinę zastępczą, jeżeli dobro dziecka jest zagrożone (art. 109 §2 pkt 5 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). W ten sposób sąd jednocześnie ogranicza władzę rodzicielską rodziców. O ustanowieniu rodziny zastępczej sąd opiekuńczy zawiadamia właściwą jednostkę organizacyjną pomocy społecznej, która udziela rodzinie dziecka odpowiedniej pomocy i składa sądowi opiekuńczemu sprawozdania dotyczące sytuacji rodziny i udzielanej pomocy, w terminach określonych przez sąd, a także współpracuje z kuratorem sądowym. Sąd opiekuńczy, ze względu na okoliczności uzasadniające umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej, może także ustanowić nadzór kuratora sądowego nad sposobem wykonywania władzy rodzicielskiej nad małoletnim. Zgodnie bowiem z art. 5791 §2 Kodeksu postępowania cywilnego sąd opiekuńczy okresowo, nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy, dokonuje oceny sytuacji dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej; jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd wszczyna postępowanie o pozbawienie władzy rodzicielskiej jego rodziców.

Opieka zastępcza w rodzinie zastępczej powinna być sprawowana na terenie Polski. Nie ma możliwości sprawowania tej opieki za granicą, zwłaszcza że rodzina zastępcza podlega kontroli ze strony instytucji zajmujących się opieką nad dzieckiem i rodziną oraz sądu. Obowiązek i prawo wykonywania bieżącej pieczy nad osobą dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, jego wychowania i reprezentowania w tych sprawach, a w szczególności w dochodzeniu świadczeń alimentacyjnych, należą do rodziny zastępczej. Pozostałe obowiązki i prawa wynikające z władzy rodzicielskiej należą do rodziców dziecka. Zasad tych nie stosuje się, jeżeli sąd opiekuńczy postanowił inaczej (art. 1121 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Oznacza to, że jeśli w postanowieniu sądu o ustanowieniu rodziną zastępczą nie znalazło się stwierdzenie, iż rodzina zastępcza ma również obowiązki wynikające z władzy rodzicielskiej, rodzina zastępcza bez zgody rodziców oraz sądu nie ma możliwości przeniesienia się z dzieckiem za granicę. Jeśli rodzina zastępcza zgodnie z postanowieniem sądu ma dodatkowe prawa, również powinna zwrócić się w tej sprawie do sądu. Wskazać jednak należy, iż w takiej sytuacji sąd może uznać, iż wyjazd na stałe za granicę nie wchodzi w grę, gdyż mogłoby to utrudniać sprawowanie nadzoru nad sprawowaniem pieczy zastępczej przez rodzinę zastępczą, jak również uniemożliwić kontakt z dzieckiem jego rodzicom. Jeśli bowiem rodzice dziecka utrzymują z nim kontakt, sąd nie zgodzi się na opuszczenie kraju przez dziecko.


Aby dodać wiadomość zarejestruj się/zaloguj.
Prawnik
useravatar
User Info

Re: Pytania do prawnika - sierpień 2011

Mam 17 lat. Chciałbym, aby moja mama i wujek (moi rodzice) zaadoptowali moją koleżankę, która trafi we wrześniu do domu dziecka. Mamy trzy pokoje w domu: w jednym ja, w jednym rodzice, jeden pusty. Moja mama jest na rencie a wujek pracuje (w miesiącu jest około 2,5 tysiąca złotych). Rodzice są małżeństwem ponad 10 lat.


Zgodnie z art. 114 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przysposobić można osobę małoletnią, tylko dla jej dobra.  Wymaganie małoletniości powinno być spełnione w dniu złożenia wniosku o przysposobienie. Jeśli w dniu złożenia wniosku dziecko nie ukończyło 18 roku życia można je adoptować. Adopcja jest możliwa tylko, jeśli rodzice dziecka zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej albo sami dobrowolnie przed sądem się jej zrzekli. Jest to tzw. zrzeczenie blankietowe. Rodzice dziecka, które ma zostać adoptowane, mogą również stawić się do sądu na sprawę adopcyjną i wyrazić zgodę na adopcję przez rodziców pytającego. Jeśli dobrowolnie nie zgodzą się na adopcję, konieczne jest pozbawienie ich władzy rodzicielskiej. W tym celu należy zawiadomić sąd i przedstawić sytuację rodzinną koleżanki. Sąd będzie mógł wszcząć postępowanie z urzędu. Jeśli sprawa o pozbawienie władzy rodzicielskiej się zakończy, rodzice pytającego mogą złożyć wniosek o przysposobienie. Konieczne jest jednak, aby wcześniej udali się do ośrodka adopcyjno – opiekuńczego celem odbycia szkolenia na rodziców adopcyjnych.

Możliwe jest również, aby rodzice pytającego złożyli wniosek o ustanowienie ich rodziną zastępczą dla koleżanki. W tym celu należy złożyć wniosek o sądu. Rodzina zastępcza oznacza sprawowanie opieki i wychowania nad dzieckiem. Koleżanka od strony prawnej nie stanie się córką rodziców pytającego, jak przy adopcji. Do ustanowienia rodziny zastępczej nie jest konieczne jednak oczekiwanie, aż rodzice zostaną pozbawieni władzy rodzicielskiej. Konieczne jest również odbycie szkolenia przez rodziców zastępczych. W tym celu powinni się oni udać do powiatowego centrum pomocy rodzinie.


Aby dodać wiadomość zarejestruj się/zaloguj.
Prawnik
useravatar
User Info

Re: Pytania do prawnika - sierpień 2011

Dwa lata temu rozpoczęliśmy starania o adopcję. Na tamten czas mieliśmy status, który nie byłby problemem w otrzymaniu kwalifikacji. Jednak od tego czasu zmienił się tzn. mam stałe źródło utrzymania, własny dom (myślę, że dość dobre warunki), ale męża firma niestety poniosła klęskę, w związku z tym mamy spore zadłużenie (spłata na paręnaście lat) i zajęcie komornicze. Zaczynamy od nowa. Męża firma zaczyna działać. Mamy zarobki, niestety nie wszystkie przedstawiamy, ale dajemy radę spokojnie utrzymać się. Do tej pory wychowywaliśmy siostrzeńców i niczego im nie brakowało. Niestety siostra niespodziewanie przypomniała sobie o dzieciach i zabiera ich. Wracamy więc do tematu własnego dziecka/dzieci, których mieć nie możemy. Czy status finansowy może nam uniemożliwić adopcję? Nie mamy czasu czekać na zmianę sytuacji - mamy ponad 30 lat.


Jeśli małżonkowie przebyli szkolenie i kwalifikację w ośrodku adopcyjnym, powinni udać się do tego ośrodka celem zaktualizowania swoich danych dotyczących sytuacji materialno - bytowej. Rodzice mogą też przenieść swoje dokumenty do innego ośrodka adopcyjnego, któremu przedstawią swoją pełną sytuację. Ośrodek będzie mógł wstępnie ocenić możliwości wychowywania dzieci w danej sytuacji. Nie jest konieczne osiąganie przez małżonków wysokich dochodów. Ich status materialny powinien jednak pozwolić im zaspokoić potrzeby życiowe własne i dziecka, zapewnić mu wychowanie i edukację. Jeśli zobowiązania finansowe są spłacane regularnie to należy uznać to za plus, a nie za dyskwalifikację. Jeśli dochody każdego z małżonków oscylują w graniach minimalnego wynagrodzenia (w 2011 r. wynosi ono 1386 zł), będzie to za mało na wychowanie adoptowanego dziecka. Ostateczną decyzję podejmie jednak sąd, który może uznać, iż sytuacja materialna małżonków pozwala na adopcję dziecka. Wszystkie dochody powinny być ujawnione do opodatkowania. Jeśli kandydaci na rodziców adopcyjnych przedstawią przed sądem, że część dochodów ukrywają i nie opodatkowują, może to spowodować zawiadomienie przez sąd urzędu skarbowego i oddalenie wniosku o adopcję.


Aby dodać wiadomość zarejestruj się/zaloguj.
Prawnik
useravatar
User Info

Re: Pytania do prawnika - sierpień 2011

Byłam zatrudniona na umowę o pracę na czas określony do końca czerwca 2011 r. Co roku zawieram umowę na dziesięć miesięcy – od września do czerwca. Po zakończeniu umowy, udałam się do urzędu pracy, by się zarejestrować (otrzymałam status osoby bezrobotnej, oczywiście bez prawa do zasiłku, ponieważ nie przepracowałam co najmniej 365 dni). W połowie lipca dostaliśmy telefon z ośrodka adopcyjnego, że czeka na nas dziecko. Jesteśmy w końcu szczęśliwymi rodzicami. Sprawujemy nad nim opiekę i złożyliśmy wniosek do sądu o adopcję. Jak wygląda moja sytuacja, jeśli chodzi o zasiłek macierzyński? W ZUS-e poinformowano mnie, że zasiłek mi się nie należy. Z ustawy o zasiłkach chorobowych i macierzyńskich wiem, że macierzyński przysługuje objętym ubezpieczeniem chorobowym. Będąc na bezrobotnym, jestem objęta tylko ubezpieczeniem zdrowotnym. Według ustawy, gdybym była w ciąży i miałabym zawartą umowę na czas określony, pracodawca byłby zobowiązany przedłużyć ją do czasu porodu. Wówczas otrzymałabym zasiłek macierzyński. A co z kobietą, która w ciągu miesiąca po zakończeniu umowy zawartej na czas określony została matką? Czy ustawodawca przewidział dla niej zasiłek macierzyński?


Zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej, która w okresie ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego:
1) urodziła dziecko;
2) przyjęła na wychowanie dziecko w wieku do 7 roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego - do 10 roku życia, i wystąpiła do sądu opiekuńczego w sprawie jego przysposobienia;
3) przyjęła na wychowanie w ramach rodziny zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem, dziecko w wieku do 7 roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego - do 10 roku życia.

W przypadku gdy prawo do zasiłku macierzyńskiego powstało w okresie urlopu wychowawczego, zasiłek macierzyński przysługuje za okres odpowiadający części urlopu macierzyńskiego, która przypada po porodzie. Zasiłek macierzyński przysługuje przez okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego lub okres dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.

Zasiłek macierzyński przysługuje również w razie urodzenia dziecka po ustaniu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli ubezpieczenie to ustało w okresie ciąży: 
1) wskutek ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy; 
2) z naruszeniem przepisów prawa, stwierdzonym prawomocnym orzeczeniem sądu.
W tym przypadku zasiłek macierzyński przysługuje za okres odpowiadający części urlopu macierzyńskiego, która przypada po porodzie. Ubezpieczonej będącej pracownicą, z którą rozwiązano stosunek pracy w okresie ciąży z powodu ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy i której nie zapewniono innego zatrudnienia, przysługuje do dnia porodu zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego.  Ubezpieczonej będącej pracownicą zatrudnioną na podstawie umowy o pracę na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy, z którą umowa o pracę na podstawie art. 177 § 3 Kodeksu pracy została przedłużona do dnia porodu - przysługuje prawo do zasiłku macierzyńskiego po ustaniu ubezpieczenia (art. 29-31 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa; tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 77 poz. 512).

Z powyższego wynika, iż zasiłek macierzyński przysługuje jedynie ubezpieczonej, która w okresie ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego przyjęła na wychowanie dziecko w wieku do 7 roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego - do 10 roku życia, i wystąpiła do sądu opiekuńczego w sprawie jego przysposobienia. Oznacza to, iż kobieta, która postanowiła przysposobić dziecko, a nie posiada ubezpieczenia chorobowego, gdyż umowa o pracę na czas określony zakończyła się, nie ma prawa do zasiłku macierzyńskiego. W przypadku kobiety w ciąży zatrudnionej na umowę
o pracę na czas określony (albo umowy na czas wykonania określonej pracy albo na okres próbny przekraczający jeden miesiąc), która uległaby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży, umowa ulega przedłużeniu do dnia porodu. W takim przypadku kobiecie przysługuje prawo do zasiłku macierzyńskiego po ustaniu ubezpieczenia.  Ustawodawca nie przewidział prawa do zasiłku dla kobiety, która po ustaniu ubezpieczenia chorobowego (rozwiązaniu umowy o pracę) i zarejestrowaniu się jako bezrobotna, podjęła decyzję o przysposobieniu dziecka. 

Bezrobotnym samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia, starosta może, po udokumentowaniu poniesionych kosztów, refundować koszty opieki nad dzieckiem lub dziećmi do lat 7 w wysokości uzgodnionej, nie wyższej jednak niż połowa zasiłku, na każde dziecko, na opiekę którego poniesiono koszty, jeżeli bezrobotny podejmie zatrudnienie lub inną pracę zarobkową lub zostanie skierowany na staż, przygotowanie zawodowe dorosłych lub szkolenie oraz pod warunkiem osiągania z tego tytułu miesięcznie przychodów nieprzekraczających minimalnego wynagrodzenia za pracę. Refundacja przysługuje na okres do 6 miesięcy. W przypadku skierowania na staż, przygotowanie zawodowe dorosłych lub szkolenie refundacja kosztów opieki nad dzieckiem lub dziećmi do lat 7 następuje na okres odbywania stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub szkolenia. Na wniosek bezrobotnego starosta może wypłacić zaliczkę na refundację kosztów opieki nad dzieckiem (art. 61 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy; tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. nr 69 poz. 415).


Aby dodać wiadomość zarejestruj się/zaloguj.
Prawnik
useravatar
User Info

Re: Pytania do prawnika - sierpień 2011

Od 4 lat mieszkam w Londynie. W chwili obecnej jestem osobą samotną. Mam stałą pracę i mam 24 lata. Nie mam żadnych problemów zdrowotnych. Moja siostra, która mieszka w Polsce ma roczną córkę. Niestety jej sytuacja jest bardzo ciężka. Jej mąż jest ścigany listem gończym, ona jest alkoholiczką. Zdaję sobie sprawę z tego, że on zostanie złapany, a siostra z powodu alkoholu i problemów prawnych straci prawa do dziecka. Jakie mam szanse na adopcje jej córki?


Zgodnie z art. 114 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przysposobić można osobę małoletnią, tylko dla jej dobra.  Wymaganie małoletniości powinno być spełnione w dniu złożenia wniosku o przysposobienie. Adopcja jest możliwa tylko, jeśli rodzice dziecka zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej albo sami dobrowolnie przed sądem się jej zrzekli. Jest to tzw. zrzeczenie blankietowe. Rodzice dziecka, które ma zostać adoptowane, mogą również stawić się do sądu na sprawę adopcyjną i wyrazić zgodę na adopcję przez siostrę matki dziecka. Jeśli dobrowolnie nie zgodzą się na adopcję, konieczne jest pozbawienie ich władzy rodzicielskiej. W tym celu należy zawiadomić sąd i przedstawić sytuację rodzinną siostry. Sąd będzie mógł wszcząć postępowanie z urzędu. Może też odmówić, gdy nie znajdzie podstaw do działania. Jeśli sprawa o pozbawienie władzy rodzicielskiej się zakończy, pytająca może złożyć wniosek o przysposobienie.

Do przysposobienia dziecka polskiego konieczne jest jednak nadto zamieszkiwanie na stałe w Polsce. Jeśli adopcji chce dokonać Polak zamieszkały za granicą, będzie to przysposobienie zagraniczne. W takim przypadku, prawo pierwszeństwa przysposobienia ma polska rodzina zamieszkała w Polsce.

Możliwe jest również, aby pytająca złożyła wniosek o ustanowienie jej rodziną zastępczą dla dziecka siostry. W tym celu należy złożyć wniosek do sądu. Rodzina zastępcza oznacza sprawowanie opieki i wychowania nad dzieckiem. Dziecko siostry od strony prawnej nie stanie się córką pytającej, jak przy adopcji. Do ustanowienia rodziny zastępczej nie jest konieczne jednak oczekiwanie, aż rodzice zostaną pozbawieni władzy rodzicielskiej. Konieczne jest również odbycie szkolenia przez rodzica zastępczego spokrewnionego z dzieckiem na podstawie indywidualnego programu. W tym celu należy zgłosić się do powiatowego centrum pomocy rodzinie. Dla ustanowienia rodziną zastępczą konieczne jest również zamieszkiwanie na stałe na terenie Polski.

Opieka zastępcza w rodzinie zastępczej powinna być sprawowana na terenie Polski. Nie ma możliwości sprawowania tej opieki za granicą, zwłaszcza że rodzina zastępcza podlega kontroli ze strony instytucji zajmujących się opieką nad dzieckiem i rodziną oraz sądu. Obowiązek i prawo wykonywania bieżącej pieczy nad osobą dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, jego wychowania i reprezentowania w tych sprawach, a w szczególności w dochodzeniu świadczeń alimentacyjnych, należą do rodziny zastępczej. Pozostałe obowiązki i prawa wynikające z władzy rodzicielskiej należą do rodziców dziecka. Zasad tych nie stosuje się, jeżeli sąd opiekuńczy postanowił inaczej (art. 1121 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Oznacza to, że jeśli w postanowieniu sądu o ustanowieniu rodziną zastępczą nie znalazło się stwierdzenie, iż rodzina zastępcza ma również obowiązki wynikające z władzy rodzicielskiej, rodzina zastępcza bez zgody rodziców oraz sądu nie ma możliwości przeniesienia się z dzieckiem za granicę. Jeśli rodzina zastępcza zgodnie z postanowieniem sądu ma dodatkowe prawa, również powinna zwrócić się w tej sprawie do sądu. Wskazać jednak należy, iż w takiej sytuacji sąd może uznać, iż wyjazd na stałe za granicę nie wchodzi w grę, gdyż mogłoby to utrudniać sprawowanie nadzoru nad sprawowaniem pieczy zastępczej przez rodzinę zastępczą, jak również uniemożliwić kontakt z dzieckiem jego rodzicom. Jeśli bowiem rodzice dziecka utrzymują z nim kontakt, sąd nie zgodzi się na opuszczenie kraju przez dziecko.


Aby dodać wiadomość zarejestruj się/zaloguj.
Reklama